وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

یادداشت دکتر سید محمدهادی ایازی، معاون اجتماعی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

تغییر نگاه و عمل در مواجه با تراجنسیتی‌ها

 
مواجهه با افراد تراجنسیتی ترنس‌سكشوال  (TS) یا افراد دارای اختلال هویت جنسی از مشكلات برخی خانواده‌ها در جامعه ایران به شمار می‌رود. اختلالات هویت جنسی یعنی مشکلاتی که یک فرد در باور و پذیرش جنسیت خود با آن روبه‌رو است و در واقع با بدن، رفتار و منش اجتماعی جنسی دیگری غیر از آن‌چه می‌خواهد یا می‌بایست باشد، در اجتماع زندگی می‌کند.
 
برخی دسته‌بندی‌ها، تراجنسیتی‌ها را جزو آخرین طبقه اختلالات جنسی قرار می‌دهند. بر اساس آمار، از هر صد هزار نفر، سه تا چهار نفر مبتلا به این بیماری یا اختلال هستند که برآورد این میزان در ایران تفاوتی با آمار جهانی ندارد.  
 
از اواسط دهه ۱۳۶۰ خورشیدی، یعنی زمانی که بر حسب فتوای حضرت امام خمینی (رحمه الله علیه) و با پی‌گیری‌های فردی با اختلال هویت جنسی، به نام مریم خاتون‌پور ملک‌آرا، جراحی تغییر جنسیت برای تراجنسیتی‌ها مجاز دانسته شد و از آن پس، جریان و روند تغییر جنسیت و آمار جراحی‌های مرتبط با آن، در کشور ما رو به فزونی گذاشت.
 
با این همه و پس از گذشت این سالیان، هنوز ساز و كار مناسب و قانونمندی برای مراجعه، درمان و برطرف‌سازی مشكلات این افراد وجود ندارد و مشکلات در این زمینه کماکان برجای خود باقی است. از طرفی به دليل ضعف اطلاع‌رسانی و آموزش، نسبت به اين موضوع، خانواده‌ها و اجتماع با اين مساله آشنايی مناسب و درستی ندارند و عملاً موجبات عدم شناسایی یا طرد اين افراد از خانواده‌ها و اجتماع و زمينه افزايش آسيب‌های اجتماعی مرتبط با آن فراهم آمده است. درصد بسیار کمی از این افراد به دلیل عدم شناخت یا ترس از معرفی، مورد حمایت سازمان بهزیستی کشور قرار دارند و متعاقبا با مشکلات فراوان دیگر از جمله کسب و کار و مسکن و سرپناه نیز روبه‌رو هستند. از دیگر سو، افراد تراجنسیتی به دلیل طرد از خانواده و اجتماع به ویژه در شهرها و محیط‌های کوچک، به سوی پایتخت سرازیر می‌شوند و به تهران مهاجرت می‌کنند. بر همین اساس سامان‌دهی آنان در این شرایط، بیش از پیش احساس می‌شود. کمبود متخصصان روان‌پزشکی و آشنا به درمان این بیماران، مشخص نبودن وضعیت بیمه در قبال جراحی‌های مورد نیاز آنها و عدم شفافیت و آموزش‌های لازم در این زمینه از دیگر معضلات این حوزه و بیماران آن به شمار می رود.
 
بر اساس آمار‌های موجود، در سال 1396 میزان خوداظهاری این بیماری و مشکل و مراجعه برای پی‌گیری امور مرتبط در میان این گونه افراد، به طرز چشم‌گیری نسبت به سال‌های گذشته افزایش داشته است که در رسیدگی به مشکلات آنان بسیار موثر خواهد بود.
 در سال گذشته، تئاتر «آبی مايل به صورتی» به كارگردانی خانم «ساناز بيان» به روی صحنه رفت تا روايتی از زندگی اين افراد را به نمايش بگذارد و علی‌رغم ناملايمات اوليه، توانست نزدیک به ۴ ماه بر صحنه باقی بماند و به اجرا ادامه بدهد. وزیر فرهیخته بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز شبی را به تماشای آن نشست.
 
اجرای اين نمايش، پی‌گیری‌ها و درخواست‌های برخی فعالان و پایش انجام‌شده، موجب شد كه شنبه ۲۳ اردي‌بهشت 1397، با حضور نمايندگان كليه دستگاه‌های ذي‌ربط، از جمله بخش‌های مرتبط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان بهزيستی کشور، معاونت اجتماعی و پيش‌گيری از وقوع جرم قوه قضایيه، نيروی انتظامی، پزشكی قانونی، انجمن حمایت از بیماران مبتلا به اختلالات هویت جنسی و تعدادی از هنرمندان و فعالان مدنی، جلسه‌ای برگزار شود و تصمیماتی در این خصوص گرفته تا در جلسات آتی با حضور افراد و نهادهای دیگر، گزارش مسایل و جوانب مختلف این قضیه بررسی و ارائه شود.
 
در پایان اميدوارم با اهتمام تمامی دستگاه‌ها، افراد و خانواده‌های درگير اين مساله، بتوانيم اقدامات مؤثری برای حل این معضل و مشكلات اين افراد انجام دهیم و گامی به سوی حل آسیب‌های اجتماعی مترتب بر آن برداریم.

نسخه چاپي ارسال به دوست

دوشنبه ٢٤ ارديبهشت ١٣٩٧ - ٠٩:٤٥ / شماره خبر: ١٧٦٦٦٨ / تعداد نمايش: 660

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج