وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

آيين نامه انتظامي رسيدگي به تخلفات صنفي و حرفه اي شاغلين حرفه هاي پزشكي در سازمان نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران (با اصلاحات بعدي)

عنوان قانون:

متن قانون:

مقدمه (از آيين نامه ها)

در اجراى ماده 2 و مواد 28 تا 43 قانون سازمان نظام پزشكى مصوب 25/1/1383 مجلس شوراى اسلامى كه در تاريخ 16/8/1383 با اصلاحاتى به تصويب مجمع تشخيص مصلحت نظام رسيده و به منظور تلاش در راستاى پيشبرد و اصلاح امور پزشكى و حفظ شئون جامعه پزشكى و همچنين حفظ و حمايت از حقوق بيماران و حمايت از حقوق صنفى و حرفه‏اى شاغلين حرفه‏ هاى پزشكى و رسيدگى به تخلفات صنفى و حرفه‏اى شاغلين حرفه هاى پزشكى و وابسته به موضوع ماده 4 قانون سازمان نظام پزشكى جمهورى اسلامى ايران به شرح مواد اتى در دادسراها، هيأت‏هاى بدوى انتظامى شهرستان ‏ها هيأت‏هاى تجديدنظر انتظامى استان‏ها و هيأت‏هاى انتظامى مستقر در سازمان نظام پزشكى مركز صورت مى‏گيرد.

فصل اول (از آيين نامه ها)

تعريف، شرح وظايف و تخلفات صنفى و حرفه‏اى

قسمت اول (از آيين نامه ها)

تعريف

ماده 1 (از آيين نامه ها)

حرفه‏هاى پزشكى و وابسته به امور پزشكى موضوع ماده 28 قانون سازمان نظام پزشكى جمهورى اسلامى كه از اين پس به اختصار قانون ناميده مى‏شود عبارتند از: پزشكان، دندانپزشكان، دكترهاى داروساز و متخصصين و دكتراى علوم آزمايشگاهى (حرفه‏اى يا متخصص) تشخيص طبى، مامايى و ساير ليسانسيه‏هاى پروانه‏دار گروه پزشكى، فارغ التحصيلان كاردانى، كارشناسى، كارشناسى ارشد و بالاتر شاغل در رشته‏هاى علوم آزمايشگاهى، بينايى سنجى، شنوايى سنجى، گفتار درمانى، ايمونولوژى، بيوتكنولوژى پزشكى، راديولوژى بيوراديولوژى - راديوتراپى، پرستارى، اطاق عمل هوشيارى، علوم دارويى، تغذيه، مبارزه با بيماريها، بهداشت كارى دهان و دندان، كاردان دندانپزشكى، شاخه‏هاى مختلف بهداشت، توان بخشى، فيزيوتراپى، بيوشيمى پزشكى، خدمات اجتماعى و مددكارى، ساير رشته‏هاى علوم پايه پزشكى، روان پزشكى بالينى، روان‏شناسى بالينى و كودكان استثنايى، كايروپراكتيك، ژنتيك پزشكى و نيز ساير حرفه‏هاى وابسته به امور پزشكى كه فعاليت آنها نياز به اخذ مجوز از وزارت بهداشت، درمان و اموزش پزشكى و سازمان نظام پزشكى جمهورى اسلامى ايران دارد.
تبصره - شاغالين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته موضوع اين ماده افرادى هستند كه در يكى از مراكز تحقيقاتى، درمانى، آموزشى و بهداشتى اعم از خصوصى، دولتى و تعاونى پزشكى، وابسته به دولت يا خيريه يا حسب مورد، مطب يا دفتر كار اشتغال دارند و از اين پس به اختصار « شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته » ناميده مى‏شوند.

قسمت دوم (از آيين نامه ها)

شرح وظايف و تخلفات صنفى و حرفه‏اى

ماده 2 (از آيين نامه ها)

شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته مكلفند بدون توجه به مليت، نژاد، مذهب و موقعيت اجتماعى - سياسى و اقتصادى بيماران حداكثر تلاش ممكن را در حدود وظايف قانونى و حرفه‏اى خود به كار ببرند.

ماده 3 (از آيين نامه ها)

شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته بايد طبق موازين علمى، شرعى و قانونى با رعايت نظامات دولتى، صنفى و حرفه‏اى انجام وظيفه كرده و از هر گونه سهل‏انگارى در انجام وظايف قانونى بپرهيزند.

ماده 4 (از آيين نامه ها)

شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته حق افشاى اسرار و نوع بيمارى بيمار، مگر به موجب قانون مصوب مجلس شوراى اسلامى را ندارند.

ماده 5 (از آيين نامه ها)

شاغلين حرف پزشكى موضوع ماده يك اين قانون، موظف به پذيرش آن تعداد بيمار هستند كه بعد از شتخيص و اعلام سازمان نظام پزشكى، حسب مورد انجام خدمات آنان را در يك زمان مناسب ميسر باشد.

ماده 6 (از آيين نامه ها)

انجام امور خلاف شئون پزشكى كه مصاديق آن توسط سازمان نظام پزشكى اعلام خواهد گرديد توسط شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته ممنوع است و بايد از ارتكاب كارهايى كه موجب هتك حرمت جامعه پزشكى مى‏شود خوددارى مى‏كنند.

ماده 7 (از آيين نامه ها)

تحميل مخارج غيرضرورى به بيماران ممنوع است. تعيين مصاديق محارج غيرضرورى براساس نظر كميته كارشناسى تخصصى دادسرا و هيأت‏هاى انتظامى مى‏باشد.

ماده 8 (از آيين نامه ها)

ايجاد رعب و هراس در بيمار با تشريح غير واقعى وخامت بيمارى يا و خيم جلوه دادن بيمارى ممنوع است و پزشك مى‏تواند به نحو مقتضى بيمار و بستگان را در جريان خطرات، وخامت و عواقب احتمالى بيمارى قرار بدهد.

ماده 9 (از آيين نامه ها)

تجويز داروهاى روان گردان و مخدر به گونه‏اى كه به حالت اعتياد درآيد ممنوع است، ديگر در مواردى كه بيماراز بيمارى روانى يا از دردهاى شديد ناشى از بيماريهاى غيرقابل علاج رنج ببرد يا ضرورت پزشكى مصرف آن‏ها را ايجاب كند.

ماده 10 (از آيين نامه ها)

شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته حق ندارند هيچ گونه وجه يا مالى را از بيماران علاوه بر وجوهى كه توسط مسئولان موسه درمانى ذى‏ربط طبق مقررات دريافت مى‏شود وصول نمايند.

ماده 12 (از آيين نامه ها)

شاغالين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته مكلفند در مواقعى كه به منظور پيشگيرى از بيماريهاى وايگر يا در هنگام بروز بحران و سوانح از سوى سازمان نظام پزشكى يا مراجع قانونى ذى‏ربط اعلام مى‏شود، همكارى ممكن و لازم را معمول دارند.

ماده 13 (از آيين نامه ها)

جذب و هدايت بيمار از مؤسات بهداشتى درمانى دولتى و وابسته به دولت و خيريه به مطب شخصى يا بخشى خصوصى اعم از بيمارستان و درمانگاه و..... و بالعكس به منظور استفاده مادى توسط شاغلين حرفه‏هاى پزشكى ممنوع است.

ماده 14 (از آيين نامه ها)

جذب بيمار به وصرتى كه مخالف شئون حرفه پزشكى باشد و همچنين هر نوع تبليغ گمراه كننده از طريق رسانهه‏اى گروهى و نصب آگهى در اماكن و معابر، خارج از ضوابط نظام پزشكى ممنوع است. تبليغ تجارى كالاهاى پزشكى و دارويى از سوى شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته، همچنين نصب اعلانات تبليغى كه جنبه تجارى ارند، در محل كار آن‏ها مجاز نيست.

ماده 15 (از آيين نامه ها)

انتشار مقالات و گزارش‏هاى پزشكى و تشريح مطالب فنى و حرفه‏اى كه خارج از ضوابط علمى پزشكى بوده و جنبه تبليغاتى گمراه كننده داشته باشد، ممنوع است.

ماده 16 (از آيين نامه ها)

استفاده شاغلين حرفه‏هاى پزشكى و وابسته از عناوين علمى و تخصى غير تأييد شده توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى ممنوع است.

ماده 17 (از آيين نامه ها)

تجويز داروهايى كه از طرف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى در فار ماكوپه (مجموعه دارويى كشور) اعلام نشده باشد، بدون توجهيع لمى مورد تأييد توسط سازمان نظام پزشكى يا انجمنهاى علمى تخصصى مربوط مجاز نمى‏باشد.

ماده 18 (از آيين نامه ها)

پزشك معالج، مسئول درمان بيمار خود در حد توانايى و تخصص به استثناى موارد ضرورى است، مگر اين كه بيمار يا بستگان او مايل نباشند. تبصره - موارد اورژانس از شمول اين ماده مستثنى است و پزشك مكلف به انجام هر گونه اقدام درمانى بدون توجه به نظر و اذن بيمار يا همراهان او مى‏باشد.

ماده 19 (از آيين نامه ها)

در مواردى كه مشاوره پزشكى لازم باشد، انتخاب پزشك مشاور با پزشك معالج است. در صورتى كه بيمار يا بستگان او مشاوره پزشكى را درخواست نمايند، مشاوره پزشكى با نظر پزشك معالج به عمل مى‏آيد و اجراى دستورات پزشك مشاور با نظر پزشك معالج مى‏باشد و چنانچه بيمار يا بستگان او بدون موافقت پزشك معالج، از پزشك ديگرى براى درمان بيمار دعوت بعمل آورند، در اين صورت پزشك معالج اول مى‏تواند از ادامه درمان بيمار در مورد غير اورژانس خوددارى نمايد.

ماده 20 (از آيين نامه ها)

فروش دارو و محصولات آرايشى و بهداشتى و تجهيزات و لوازم پزشكى در محل طبابت توسط شاغلين حرف پزشكى بدون اخذ مجور رسمى از وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشكى ممنوعاست.

ماده 21 (از آيين نامه ها)

مشخصات و طرز استفاده داروهاى تجويز شده به بيمار بايد توسط پزشك با خط خوانا و انشاى قابل فهم در نسخه قيد شود. تبصره - دكتر داروساز موظف به توضيح و درج چگونگى تجويز دارو طبق نسخه پزشك است.

ماده 22 (از آيين نامه ها)

صدور هر نسخه بايد بر اساس شرايط بيمار و اصول علمى نسخه نويسى صورت گيرد.

ماده 23 (از آيين نامه ها)

مسؤولان فنى مكلفند در تمام ساعات موظف، بر امور فنى مؤسات پزشكى نظارت كند.

ماده 24 (از آيين نامه ها)

اندازه و ساير مشخصات سرنسخه‏ها، تابلوها و چگونگى درج آگهى در رسانه‏ها بايد طبق ضابطه‏اى باشد كه به تصويب شوراى عالى نظام پزشكى مى‏رسد.

ماده 25 (از آيين نامه ها)

به كارگيرى و استفاده از افراد فاقد صلاحيت در امور پزشكى و حرفه‏هاى وابسته در مؤسسات پزشكى و مطب ممنوع است.

ماده 26 (از آيين نامه ها)

شاغلين حرفه‏هاى پزشكى مكلفند نشانى و تغيير نشانى مطب و مؤسسات پزشكى خود را به سازمان نظام پزشكى محل اطلاع دهند.

ماده 27 (از آيين نامه ها)

شاغلين حرفه‏هاى پزشكى مكلفند در موارد فوريت‏هاى پزشكي اقدامات مناسب و لازم را براى نجات بيمار بدون فوت وقت انجام دهند.

ماده 28 (از آيين نامه ها)

مسؤولان فنى مؤسسات پزشكى اعم از دولتى، عمومى، خصوصى و خيريه مكلفند علاوه بر قوانين و مقررات موجود در آيين‏نامه‏هاى مصوب وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكى و سازمان نظام پزشكى، ضوابط علمى و حرفه‏اى ذى‏ربط را رعايت كنند.

فصل دوم (از آيين نامه ها)

مجازات‏هاى انتظامى

ماده 29 (از آيين نامه ها)

مجازات‏هاى موضوع تبصره (1) ماده 28 قانون سازمان نظام پزشكى مصوب 16/8/1383 مجمع تشخيص مصلحت نظان به شرح زير اعمال مى‏شود:
الف) متخلفان از مواد 2، 4، 5، 8، 18، 19 و 22، 24 و 26 اين آيين‏نامه حسب مورد به مجازا تهاى مقرر در بندهاى (الف) يا (ب).
تبصره - متخلفان از مواد موضوع اين بند به استثناى مواد 2، 4، 8 و 24 در صورت تكرار به مجازات‏هاى مقرر در بند (ج) و در مورد مواد 2، 4، 8، 24 به مجازات‏هاى بندهاى (ج) تا (د).
ب) متخلفان از مواد 9، 15، 16، 17، 20، 21 و 23 حسب مورد به مجازا تهاى مقرر در بندهاى (ب)، (ج) يا (د).
پ) متخلفات از مواد 7، 10، 11، 12، 13، 14 و 25 حسب مورد به مجازات‏هاى مقرر در بندهاى (ج)، (د) يا (ه)
ت) متخلفان از مواد 3 و 6 به مجازات‏هاى مقرر در بندهاى (ج)، (د)، (ه)، (و) يا (ز)

ماده 30 (از آيين نامه ها)

مفاد آراى قطعى هيأت‏هاى انتظامى نظام پزشكى در مورد بندهاى (پ) و (ث) در ماده 29 اين آيين‏نامه در نشريات محلى و كثيرالانتشار كشور درج مى‏شود.

ماده 31 (از آيين نامه ها)

در مواردى كه رأى قطعى به محروميت از اشتغال به امور پزشمى و حرف وابسته صادر مى‏شود، اشتغال محكوم عليه به حرفه‏هاى ياد شده در مدت محروميت در بخش‏هاى خصوصى، عمومى، دولتى يا خيريه ممنوع است.

ماده 32 (از آيين نامه ها)

آثار محروميت انتظامى اعمال شده با گذشت مواعد زير زايل خواهد شد:
الف) مجازات‏هاى انتظامى مندرج در بندهاى (الف) و (ب) تبصره 1 ماده 28 قانون، براى مرتبه اول محسوب نگرديده و در صورت تكرار به مدت يك سال بعد از اجراى رأى قطعى.
ب) مجازات‏هاى انتظامى مندرج در بند (ج) تبصره 1 ماده 28 قانون، به مدت دو سال از تاريخ اجراى رأى قطعى و در صورت تكرار به مدت سه سال.
ج) مجازات‏هاى انتظامى موضوع بندهاى (د)، (و)، (ه) تبصره 1 ماده 28 قانون، به مدت 5 سال از تاريخ اجراى رأى قطعى و در صورت تكرار به مدت 7 سال.

ماده 33 (از آيين نامه ها)

مرجع تشخيص تمامى موارد تخلف از آيين‏نامه فوق، دادسراها و هيأت‏هاى انتظامى مى‏باشند.

نسخه چاپي ارسال به دوست

چهارشنبه ٣٠ ارديبهشت ١٣٨٨ - ١٤:٣٨ / شماره خبر: ٣٧٨٥ / تعداد نمايش: 3548

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج